bugün, emsalsiz bir manzarayı seyrederken zamanın derin açıklarında yüzdüğümü farkettim. kafamdaki siyahların beyazlarla yarışırcasına çoğalıyor olması, zihnimin hep bir şeyleri sorguluyor oluşu ve onun getirdiği yorgunluğun tüm vücudumu ihata etmesi. “hep genç kalacağım” düşüncesi, “hep geç kalacağım” düşüncesinin sınırlarını ihlal ediyor…

yılların erozyonuna uğrayıp, yaşlanan şeyin sadece vücudumun değil ruhumun da olduğunu idrak ediyorum. bu sevilen bir türkünün sonuna yaklaştığım ana benziyor..

-garip bir hal..

3+